۳ تکنیک تبلیغ نویسی که مخاطب را مجبور به خواندن ادامه مطلب می کند

چه زمانی که تبلیغی را می نویسی و یا چه زمانی که مطلبی را در سایت منتشر می کنی زمانی موفق خواهی بود که مخاطب تا انتهای مطلب را بخواند.

و این در صورتی است اکثر افراد در این کار ناموفق هستند و در بسیاری از موارد مخاطبان حتی یک خط را نیز کامل نمی خوانند.

خب طبیعی است اگر مطالب سایتت یا تبلیغ ات خوانده نشوند یک بازنده محسوب خواهی شد و سایتت نیز تبدیل به یک خانه متروکه می شود.

داستان فقط به خواندن مطلب نیز ختم نمی شود بلکه کمی کار سخت تر از این هم می شود. بگذار نقل و قولی از دیوید اگیلوی کنم :

زمانی که تبلیغی را می نویسم، دوست ندارم بعد از خواندن آن کسی بگوید چقدر خلاقانه نوشتم یا چقدر باهوشم. تنهای چیزی که می خواهم این است که بگوید چه محصول فوق العاده ای همین الان می خواهم بخرمش.

نه تنها خواندن کل مطلب مهم است بلکه از آن مهم تر این است که در انتهای مطلب، مخاطبان چیزی را از تو بخرند.

این خریدن لزوما خرید محصول نیست گاهی اوقات ما در قالب متن مان هویت برند، احساسات، اعتبار و …به مخاطب می فروشیم. بگذار با نوشتن چند کلمه این موضوع را به تو نشان دهم.

ای کاش مجبور نبودم برای سرویس دوره ای این همه راه را تا کیلومتر ۱۳ جاده مخصوص بروم!

ماشین چیست؟

BMW درسته. چون در کیلومتر ۱۳ جاده مخصوص پرشیا خودرو نمایندگی بی ام دابلیو است. من در این جمله هیچ اشاره ای به ماشین نکردم اما به طور غیر مستقیم فهماندم ماشین چیست و در کنار آن نشان دادم سطح زندگی مالی در چه حدی است و حتی چه لباسی می پوشد و یا…

و نکته جالب این جمله اینجاست که اگر فقط یکی دو کیلیمتر این عدد تغییر کند کلا همه چیز بلعکس می شود چون به نمایندگی های ایران خودرو می رسید. دقیقا تفاوت درآمد یک میلیون در روز یا ماه است

خب شاید نوشتن متن هایی که بتواند مخاطبت را جذب کند کمی برایت سخت باشد پس به همین خاطر می خواهم با استفاده از ۳ تکنیک تبلیغ نویسی این موضوع را کامل یاد بدهم.

 

 

۱- داستان نویسی زنده:

زمانی که در متن از داستان استفاده می کنی روی علاقه مندی و کشش ذهنی مخاطب برای خواندن ادامه مطلب بشدت تاثیر می گذاری.

و اگر می خواهی داستان فوق العاده ای را تعریف کنی بهتر است آن را بصورت زنده تعریف کنی. منظورم از اینکه زنده تعریف کنی این است که پر از احساسات و جزییات باشد طوری که مخاطب بتواند خود را در آن لحظه تصور کند.

اگر می خواهی بهتر متوجه منظورم شوی پیشنهاد می کنم کتاب کوری را بخوانی. کتابی که می توانی در آن برای روز ها تجربه زندگی در محیط کورها را بدست بیاوری.

 

۲-ولوم را آرام آرام تا آخرین حد زیاد کن:

شاید از خیلی ها شنیده باشی که همیشه با شور و هیجان مطلب بنویس. طوری که این شور و هیجان از لا به لای نوشته هایت به صورت مخاطب بکوبد یا مانند گوینده رادیو صبحگاهی بی خبر از اتفاقات روز طوری صبح بخیر بگو که راننده تاکسی به مسافرانش بگوید این طرف اول صبحی چی می زنه؟

چند وقت پیش به طور اتفاقی در آپارات شخصی را دیدم که آموزش فن بیان می داد (نمی دانم ویدیو مال الان بود یا چند سال پیش) اما از همان ابتدای کار به طور زننده ای بالا و پایین می پرید و خودش را آدام شادی نشان می داد اما کافی بود نگاهی به چشمهایش بیندازی تا احساس کنی در میان کتاب جنایات و مکافات داستایوفسکی هستی.

اگر یک نگاهی به سخنرانی های سیاستمداران بزرگ دنیا کنی متوجه می شوی آن ها خیلی آرام سخنرانی خودشان را شروع می کنند و رفته رفته لحظه های فراموش نشدنی (momentum) را خلق می کنند.

در متنی هم که می نویسی باید این اصل را رعایت کنی. باید کاری کنی که در انتهای متن مخاطب احساس کند یک تجربه بی نظیر داشته است.

تبلیغ نویسی ایمیل

۳- شبیه اش نباش خودش باش:

در نهایت هر متنی که می نویسیم یا هر تبلیغی که انجام می دهیم برای یک دسته از افراد کاملا مشخص است.

هدف این است که فقط این دسته از افراد مشخص یا به عبارت صحیح تر بازار هدف فقط تحت تاثیر قرار بگیرند و با با متن ارتباط برقرار کنند. چطور می توانیم به بهترین نحو این کار را انجام دهیم؟

دقیقا برای چند ساعت هم که شده جای او زندگی کنیم و ببینیم چه مشکلاتی دارد و از چه چیزهایی لذت می برد. دقیقا در همین زمان است که می توانیم متوجه شویم چه چیزی بنویسیم که مخاطب خاص مان کاملا با آن ارتباط برقرار کند.

شاید در نگاه اول موضوع ساده ای به نظر برسد اما اگر به تبلیغات تلویزیونی نگاه کنی متوجه می شوی ۹۵٪ شرکت ها از این موضوع آگاهی ندارند

یک نگاهی به تبلیغ پفک *** بیانداز! خانواده که همراه فرزندان و پدر بزرگ و مادربزرگ شان در خانه ای مدرن زندگی می کنند و پفک می خورند و  دیوانه وار بالا و پایین می پرند یا تبلیغ ماست *** که می بینیم از پچه تا پیرمرد یک سطل ماست بر می دارند و گوشه ای می شینند و ماست می خورند و خیلی هم خوشحال هستند.

بعضی وقتها این تبلیغات را که می ببینم احساس می کنم بیشتر تبلیغ داروهای توهم زا هستند. آخه چه کسی سطل ماست را بر می دارد و در تراس خانه می نشیند. لبخند می زند. ماست می خورد و به بیرون نگاه می کند. دوباره می خندد و ماست می خورد.

2 پاسخ
  1. مهدی جوان
    مهدی جوان گفته:

    مطلب خیلی جالب و کاربری بود استاد
    اینقدر جذاب که تا آخر اشتیاق خوندنش و داشتم
    تیکه ی آخر مطلب به پفک و ماست فروشان لاکشری هم عالی بود.

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *